درست لحظه ای که نباید! 
اتفاق می افتد
درست لحظه ای که باید!
اتفاق نمی افتد
این لجبازی از سر چیست
با آدمی دارد عشق؟!
قدسی قاضی نور
 |
 |
 |
آنچنان آلوده ست
عشق غمناکم با بیم زوال
که همه زندگیم میلرزد
چون تو را می نگرم
مثل این است که از پنجره ای
تک درختم را سرشار از برگ،
در تب زرد خزان می نگرم
مثل این است که تصویری را
روی جریانهای مغشوش آب روان می نگرم...
قطعه ای از شعر گذران، برگزیده از مجموعه شعر تولدی دیگر فروغ فرخزاد(۱۳۳۸-۱۳۴۲)
فقط مرا به نصفی سیب مهمان کن
بهار را برتنم خالکوبی کن، مرا کافی است
تنها به کوچه می روم
از عابران ساعت وقوع خوشبختی را می پرسم
عابران: اخمو، کج خیال و عبوس جواب
مرا نمی دهند
کوچه انبوه از سبد های خالی است که در انتظار باران هستند
کلافهایی از ابریشم در کوچه بی صاحب
مانده اند
کسی نیست کلافها را به خانه برد
در خانه ها بسته است
احمد رضا احمدی
وای باران،
باران
شیشه ی پنجره را باران شست.
از دل من اما ،
چه کسی نقش تو را خواهد شست؟
آسمان سربی رنگ
من درون قفس سرد اتاقم دلتنگ.
می پرد مرغ نگاهم تا دور،
وای باران
باران،
پر مرغان نگاهم را شست...
حمید مصدق
