وبلاگم یک ساله شد..

***

میگه: باورت میشه یک سال گذشت؟؟؟!!!

میگم: باورم می شه..

یک سال که چیزی نیست! ده سال، بیست سال، سی سال، چهل سال، پنجاه سال،... صد سال و... هم که بگذره باز هم چیزی نیست..

مهم حرفی که برای زدن داریم.

ولی با همه ی این حرفها وبلاگ خوبم تولدت مبارک

چقدر این روزها

دلم

یک روز تازه می خواهد

روزای بد..

روزای خیلی بد...

بعضی روزا مال توست

بعضی روزا مال تو نیست...

روزای بد

روزای خیلی بد..

امروز روز بدی بود..

بد آوردم..

امروز مال من نبود....

پ.ن: این پست برام حالت اورژانسی داشت..

باید ثبت می کردم تا یادم نره..

احتیاج به دلداری شدید دارم..

وقتی کوچک بودم

جیش می کردم..

مادرم مرا

سر پا می گرفت

و من خلاصه می شدم

در قطره قطره های

زردی که

فش

فش

فش

فش

از اعماق درونم

خالی می کردم

و سبک می شدم

و دیگر دنیا برایم

زرد نبود...

وقتی بزرگ شدم

دیگر جیش زرد رهایی

نداشتم!

تنها گاهی

می شاشم

با اعماق وجود

به این زندگی...

پ.ن: گاهی این جور حس ها به آدم دست می ده.. کاریش هم نمیشه کرد عموما !